هفت سالگی

هفت سالگی.....

          طعمِ گَس بی پدری.....

                     گریه های ریز مادر.....

                                مهربانی های مادر بزرگ.....

                                                موسیقی دلنشین بارانِ موشک.....

صدای پر طنین مردی که مدام می خواند : « شنوندگان عزیز توجه فرمایید»

نگاه زُل گیتی خامنه که همه رفتارهایم را از پشت جعبه جادو حدس می زد.....

دیکته های پُر غلط...

                            انشاهای همیشگی " علم بهتر است یا ثروت"...

                                                   

کارتونهای خانوم حنا..پسر شجاع ، نِل ..سگِ آقای پِتیبِل....

  همه آن سالها رفتند و من ماندم و تصمیم کبرایی که هیچوقت نگرفتم در جستجوی حسنکِ زندگیم! 

/ 21 نظر / 8 بازدید
نمایش نظرات قبلی
محمد بهرامپور

چه خوب[گل]

الی

خیلــــــــــــی قشنگ بیان کردی عالیه و هیچوقت برای تصمیم گیری دیر نیست

بهاره

دخملم منو بردی به اون دوران که... دوباره تمام حس و حالات قدیم که این اواخر به شدت هرچه تمامتر سعی میکردم نیان سراغم، اومدند پیشم که... از تو چه پنهان که بدجود دلتنگ برای اون دوران... بدجورا[نگران]

عماد

شاید حسنکت دهقان فداکاری بود که اینبار راننده قطار تو را ندید و ...

سارا به منش

خیلی خوب بودگیتی خامنه و یه خانوم دیگه که اسمشو یادم نیست وای خیلی دوستشون داشتم و هنوز دارم موشک باران [دست]

...

یادم آمد روز دیرین ، چست و چابک....یاد کتابهای درسیو ده سالگی به خیر[گل]شادباشی

سهیل

با اینا زمستونو سر میکنم با اینا خستگیمو در میکنم

مرسی عزیز عالی بود

مرسی عزیز

نثرزیبایی بود.