نوستالوژی

هزار و یک دلیل برای نه!

رای من تا روز انتخابات برای خودم محفوظ است و حتی خانواده ام هم نمیدانند انتخاب من کیست!

اما امروز یک چیز برای خود من و خیلی از دوستان و آشناهایمان روشن شد! اینکه رای ما دکتر محمود احمدی نژاد نخواهد بود!

فردی که برای متهم کردن دیگری و برای ماندن بر مسند ریاست ، اسرار مملکتی را وسط بیاورد لیاقت آری گفتن دارد؟

فردی که به جای صحبت از برنامه های آینده اش و جواب اشتباهاتش ، زن و بچه دیگری را وسط بکشد ، لیاقت آری گفتن دارد؟

فردی که زحمات تمامی گذشتگان را به باد فراموشی بسپارد و منم منم کند ، لیاقت آری گفتن دارد؟

رای من معلوم نیست میرحسین باشد یا رضایی یا کروبی و یا خودم ، اما احمدی نژاد نیست!

به قول عزیزی ، آنموقع که هاشمی رفسنجانی در زندانهای ساواک شلاق میخورد و کشور جنگزده و مملو از مور و ملخهای دشمن را سازماندهی میکرد ، احمدی نژاد کجا بود؟ احتمالن محمود جان پشت نیمکت چوبی مدرسه شان الفبا میآموختند!

این آقای رئیس جمهور ، به تمام سران مملکتی در یک مناظره ساده انتخاباتی توهین کردند!اینکه بنده بیایم اسرار خانوادگی ام را فاش کنم عدالت نیست! صداقت نیست! ساده لوحی است!

این آقا به رهبر مملکت ، به رئیس تشخیص مصلحت ، به آقای ناطق نوری، به تمامی رئیس جمهورهای گذشته ، به رئیس دانشگاه الزهرا(س) و به من نوعی که دلم برای مملکتم  می سوزد و همواره میتپد ...توهین کرد!

دشمن بنشیند کناری و همه امور را بسپارد دست خودمان !خودمان بوسیله خودمان همه چیزها را هدایت میکنیم و چنان گندی میزنیم که کیف کند....

با اینکه مقام معظم رهبری در مرقد مطهر امام خمینی (ره) علنن این رفتار احمدی نژاد را مورد نکوهش قرار داد اما کوردلانی باز دنبال عصایشان میگشتند که به راه تاریک خود ادامه دهند!

 

 

پانوشت:

لطفن از صحبتهای من برداشت سیاسی نشود، یک مسئله خانوادگی بود که تا جمعه تمام میشود!

+ ; ٩:٢۸ ‎ق.ظ ; شنبه ۱٦ خرداد ۱۳۸۸
comment نظرات ()