نوستالوژی

امان

امان از دست این موجود عجیب..از وقتی پایش به زندگیم باز شده ، پس اندازی در کار نیست...با خیال راحت وارد هر مغازه می شوم و روی دستگاه می کشمش و هر چی دلم بخواهد میخرم...احساس میکنم با کارت عابرم ،  پولی از من کم نمی شود ...انگار پول را دستی بشمارم بدهم مغازه دار جزوی از وجودم کنده شده اما با عابر انگار از جیب یه نفر دیگه رفته..انگار نه انگار یکماه از خواب صبحم می زنم و مثل چی رانندگی میکنم و هر شب خسته و کوفته میرم تو رختخواب تا آخر ماه چندر غاز بیاد تو حسابم...بعد خیلی ریلکس و با کلاس یه کارت فینگیلیرو میکشم و ...فِرت..تا ماه دیگه...تازه تلویزیون هم هی تبلیغ میکنه پول موبایلاتونم با این کارتا بدین و رمزشو به هیشکی ندین و...

نتیجه اخلاقی : تا میتونین با موبایلاتون صحبت کنین..آخر ماه کارتاتون پولشو میدن!

+ ; ۸:٥٥ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ٢٤ فروردین ۱۳۸٩
comment نظرات ()